मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

C. P. Cavafy: "I’d rather look at things than speak about them."

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे: "... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."

".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

Kenneth Goldsmith: "In 1969 the conceptual artist Douglas Huebler wrote, “The world is full of objects, more or less interesting; I do not wish to add any more.”1 I’ve come to embrace Huebler’s ideas, though it might be retooled as “The world is full of texts, more or less interesting; I do not wish to add any more.” It seems an appropriate response to a new condition in writing today: faced with an unprecedented amount of available text, the problem is not needing to write more of it; instead, we must learn to negotiate the vast quantity that exists. How I make my way through this thicket of information—how I manage it, how I parse it, how I organize and distribute it—is what distinguishes my writing from yours."

Tom Wolfe: "The first line of the doctors’ Hippocratic oath is ‘First, do no harm.’ And I think for the writers it would be: ‘First, entertain.’"

विलास सारंग: "… इ. स. 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Wednesday, July 08, 2026

जटायु आणि मी ,,,Did I Spot Jatayu in Nashik in late 1980s?

Meena Arora Nayak says in her wonderful book 'ADBHUT: Marvellous Creatures of Indian Myth and Folklore':

"Jatayu was a vulture as big as a mountain. He lived for 60,000 years. He was such a braveheart that, despite his great age, he fought the mighty Ravana in an attempt to stop him from abducting Sita and almost brought down that ten-headed king of Lanka...."

मी नाशिकला गंगापूर रोड वरती वडलांच्या घरात १९८७-८९ मध्ये रहात होतो , एका रविवारी सकाळी मी आणि माझे मित्र चालत सोमेश्वर ला निघालो होतो , काही अंतर गेल्यावर आम्ही अँडॅम थांबलो कारण रस्त्याच्या मधोमध गिधाडांचा ठाव एका मृत प्राण्याच्या शरीराचा फडशा पाडत होता. 

मी म्हणालो जटायु चे दर्शन झाले , आणि वर लिहलेच आहे तो ६०००० वर्षे जगला म्हणून.... 

जटायुचा परिचय औंधच्या  महाराजांच्या  सचित्र रामायणामुळे माझ्या बालपणात , म्हणजे १९६५ च्या आधीच झाला होता ... त्यांचे चित्र हे ... 


Posted by at
Labels: , , ,

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)