मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

Friedrich Nietzsche: “Everybody wants the same, everybody is the same: whoever feels different goes voluntarily into a madhouse.”

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे:
"... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."
".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

John Gray: "Unlike Schopenhauer, who lamented the human lot, Leopardi believed that the best response to life is laughter. What fascinated Schopenhauer, along with many later writers, was Leopardi’s insistence that illusion is necessary to human happiness."

Justin E.H. Smith: “One should of course take seriously serious efforts to improve society. But when these efforts fail, in whole or in part, it is only humor that offers redemption. So far, human expectations have always been strained, and have always come, give or take a bit, to nothing. In this respect reality itself has the form of a joke, and humor the force of truth.”

विलास सारंग: "… . . 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Wednesday, June 14, 2017

...तरिहि नव्या स्त्रीची मेली ॥ हौस कशि असे हो...Welding David Teniers the Younger & G B Deval Together

आज, जून १४ २०१७, गोविंद बल्लाळ देवल यांची १०१वी पुण्यतिथी आहे
पद्य ( राग --- पिलृ : त्रिताल ):

काय पुरुष चळले बाई ताळ मुळीं उरला नाहीं धर्म---नीति ---शास्त्रें पायी तुडविती कसे हो ॥धृ०॥

साठ अधिक वर्षें भरलीं नातवास पोरें झालीं तरिहि नव्या स्त्रीची मेली हौस कशि असे हो ॥१॥ घोडथेरडयांना ऐशा देति बाप पोरी कैशा कांहिं दुजी त्यांच्या नाशा युक्ति कां नसे हो ॥२॥

 शास्त्रकुशल मोठे मोठे धर्म---गुरुहि गेले कोठें ? काय कर्म असलें खोटें त्यांस नव दिसे हो

.....and with apologies to the late Mr. Teniers

‘An Old Peasant Caresses a Kitchen Maid in a Stable', c 1650

 The Artist:  David Teniers the Younger (1610-1690)

Mr. Jonathan Jones of The Guardian writes about the picture:

"Gross! An elderly man pays creepy attentions to a young woman in this glimpse of rural life more than 350 years ago. Teniers used to be the most famous by far of all painters of “genre scenes”, as paintings of the everyday were called. Now he is forgotten compared with Vermeer, whose tender realism moves us more. Teniers reflects a contemptuously hierarchical age when the lower orders were to be laughed at, but his paintings do show what peasant villages looked like before the industrial revolution."