मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

Friedrich Nietzsche: “Everybody wants the same, everybody is the same: whoever feels different goes voluntarily into a madhouse.”

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे:
"... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."
".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

John Gray: "Unlike Schopenhauer, who lamented the human lot, Leopardi believed that the best response to life is laughter. What fascinated Schopenhauer, along with many later writers, was Leopardi’s insistence that illusion is necessary to human happiness."

Justin E.H. Smith: “One should of course take seriously serious efforts to improve society. But when these efforts fail, in whole or in part, it is only humor that offers redemption. So far, human expectations have always been strained, and have always come, give or take a bit, to nothing. In this respect reality itself has the form of a joke, and humor the force of truth.”

विलास सारंग: "… . . 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Tuesday, November 20, 2018

तंबाखूचा पाईप, रिने मॅग्रिट, वसंतराव नाईक, वसंत सरवटे....C'est un Magritte@120

 Tomorrow,  November 21 2018 will be  René Magritte's 120th birth anniversary

Bob Mankoff:
"...Magritte’s paintings didn’t draw the humorous fire of cartoonists until much later, in the eighties, but his “Son of Man” in particular has proven quite inspirational....
....Magritte’s work provides excellent grist for the cartoon mill because it’s weird, and the weirdness is usually limited to just one incongruous element that can be manipulated, like the apple in front of the guy’s face. The difference between the two art forms is how Magritte’s work does not attempt to resolve the incongruities it creates but rather revels in them, while cartooning creates revelry by making sense of the incongruous....."

C'est un Magritte....It's a Magritte......1929

courtesy: Wikipedia 

 कै. वसंत सरवटेंनी कितीतरी प्रसिद्ध पाश्चिमात्य चित्रांवर आधारित अप्रतिम व्यंगचित्रे काढली आहेत - उदाहरणार्थ पहा "सरवोत्तम सरवटे", २००८, पृष्ठ १०८-११०, किंवा ही माझी पूर्वीची एक पोस्ट पहा - "The Persistence of Memory. Vasant Sarwate style!", सप्टेंबर २६ २०१०.

पण त्यांनी रिने मॅग्रिट यांच्या  अतिवास्तववादी (surrealistic)  कलेवर चित्रे काढलीत की नाहीत याची खात्री नाही. त्यांचे हात नक्कीच शिवशिवले असणार आहेत. विशेषतः वरील मॅग्रिट यांचा पाईप पाहून कारण महाराष्ट्राचे दीर्घकाळ मुख्यमंत्री राहिलेले (१९६३- १९७५) कै वसंतराव नाईक यांचा 'ट्रेडमार्क' हा पाईप होता.

सरवटेंचे नाईक आणि पाईप वरील खालील धमाल १९७२-७३चे चित्र पहा: "मुख्यमंत्री वाघाच्या शिकारीला जातात.". चित्राच्या मध्यभागी वसंतराव नाईक तोंडात पाईप आणि हातात बंदूक घेऊन आहेत आणि खाली वाघ ओरडून सांगतोय : "साहेब, मी आलोय!"....

 (पृष्ठ ७०, 'रेषालेखक वसंत सरवटे', २००९)

 Ceci N'est Pas Un Magritte.... This is not a Magritte.... Indeed it's Mick Stevens