मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

Friedrich Nietzsche: “Everybody wants the same, everybody is the same: whoever feels different goes voluntarily into a madhouse.”

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे:
"... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."
".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

John Gray: "Unlike Schopenhauer, who lamented the human lot, Leopardi believed that the best response to life is laughter. What fascinated Schopenhauer, along with many later writers, was Leopardi’s insistence that illusion is necessary to human happiness."

Justin E.H. Smith: “One should of course take seriously serious efforts to improve society. But when these efforts fail, in whole or in part, it is only humor that offers redemption. So far, human expectations have always been strained, and have always come, give or take a bit, to nothing. In this respect reality itself has the form of a joke, and humor the force of truth.”

विलास सारंग: "… . . 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Saturday, June 08, 2019

Don't Sign Up For The Thought Police...Nineteen Eighty-Four@70

George Orwell's Nineteen Eighty-four was published 70 years ago on June 8 1949

भारतातील आणीबाणी (25 जून 1975 ते 21 मार्च 1977) चा काळ म्हणजे जॉर्ज ऑरवेल यांच्या Nineteen Eighty-Four ची आठवण करून देणारा काळ होता.

मी मिरजेत होतो आणि महाराष्ट्रातील पहिली १०वी ची परिक्षा (मिरज शहरात) पहिल्या क्रमांकाने नुकताच पास होत होतो. मी किंवा माझे कोणतेही कुटुंबीय संघात जात नव्हते. माझ्या आईवडिलांनी कायम काँग्रेस ला तो पर्यंत मते दिली होती.

मी माझ्या डोळ्याने किसान चौकात झालेली तरुण मुलांची झालेली धरपकड, समाजात निर्माण झालेली घबराट आणि एका प्रकारची दहशत पहिली आहे. जी मी नंतर माझ्या आतापर्यंतच्या आयुष्यात फक्त ULFA उग्रवाद्यांमुळे आम्ही आसाम मध्ये सन १९८९-१९९२ काळात असताना निर्माण झालेली पहिली. 


आणीबाणी मुळे एक प्रकारची अशुभ सुरवात माझ्या कॉलेज जीवनाची झाली असे मी समजत आलो आहे. १९७५-७७ काळात सांगली रेडिओ वर "हम होंगे कामयाब" हे गाणे नेहमी ऐकू येई आणि ते तर गरुड पुराणासारखे वाटे.

मराठीतील अत्यंत कमी कलावंत त्या आणीबाणीच्या विरोधात उभे होते, त्यातील अग्रेसर होत्या दुर्गाबाई....

कुठलीही पुरस्कार वापसी स्कीम चालू नव्हती, किंबहुना एकावर एक फ्री पुरस्कार किंवा पद्मश्री वगैरे मिळतायत का ते चाचपण सुरु होत....

Nineteen Eighty-Four ला आज जून ८ २०१९ला ७० वर्षे पूर्ण होतायत...  



Artist: Unknown to me

Artist: The late  Charles Barsotti,  The New Yorker, 2013