Golden Lady Printed With Inks of Charles Eneu Johnson & Co@100

 

1926

Henry James Soulen (1888-1965)

The Charles Eneu Johnson & Company Printing Ink Company, sometime known as Charles Eneu Johnson & Company, Philadelphia Printing Ink Works. Charles Eneu was the grandson of Charles Johnson, Sr., who founded the company in 1804. A descendant reports that it was the first company in the United States set up to manufacture printing ink; previously, inks had been imported from Europe or made up by printers in small batches for their own use.

( Collection of Joe Freedman)

How Competitive Women's Tennis Was in 1926....

 

 

Artwork by Armand Vallée (1921-2009)

Illustration in La Vie Parisienne magazine, 22 May 1926 issue

another picture by  Armand Vallée  on women's tennis in 1920s...

 

वाटसरू आणि घरात दिवा , आकाशात तारा , तलावात दोन्ही...Starry Night by Takahashi Shotei@100

 

Starry Night (Hoshi No Yoru) c 1926-1927 by TAKAHASHI SHOTEI (1871-1945)

Takahashi Shōtei (Hiroaki) हा shin-hanga परंपरेतला कलाकार आहे — म्हणजे:

• Edo–Meiji काळाची संवेदनशीलता

• पण 1920s चा आधुनिक श्वास

• परंपरा टिकवलेली, पण nostalgia नाही

आणि Starry Night (ca. 1926–27) हे त्याचं अतिशय प्रतिनिधिक चित्र आहे.

---

Shōtei कडे:

पूल नाही, माणसं नाहीत —
पण नजर स्वतःच प्रवास करते.

इथे चालणं शारीरिक नाही, ते दृष्टीचं आहे.

Shōtei कडे: पाणी स्मृतीसारखं आहे.
काहीही विकृत करत नाही,
फक्त थोडंसं परत दाखवतं.

ते reflection: 

• अचूक नाही पण ओळखीचं आहे, जसं आठवण. 

---

रात्र इथे काय करते? (आणि काय करत नाही)

Shōtei कडे:

रात्र स्थिर आहे.
ती काही घडवत नाही —
ती आहे.

ही रात्र: प्रश्न विचारत नाही, उत्तर देत नाही, धीर देते, पण आश्वासन नाही

---

तारे: उजेड नाही, अंतर

हा फार महत्त्वाचा फरक आहे.

आधी:

• दिवे → मानवी, हातातले, उपयोगी , कंदील → solace

इथे:

• तारे → हाताबाहेर, पोहोचणार नाहीत, पण उपस्थित आहेत

म्हणजे: उजेड आता मार्गदर्शक नाही, तो दृष्टीक्षेपाचा शेवट आहे.

---

भारतीय संवेदनेशी का जुळतं?

कारण ही रात्र:

• सणाची नाही

• शहराची नाही

• देवळाचीही नाही

ती आहे:

गावाबाहेरची
दिवे विझल्यानंतरची
आकाश उरलेली रात्र

जिथे:

• कोणी बोलत नाही

• पण काहीही कमी वाटत नाही

---

पूलांवर चालताना
माणूस स्वतःला शोधतो.

दिव्यांमध्ये
माणूस एकमेकांना शोधतो.

पण अशा तारांकित रात्रीत —
माणूस आपल्या मर्यादांशी शांतपणे सलोखा करतो.

Shōtei तुम्हाला तिथेच घेऊन जातो.

आज माझ्या आईला जाऊन २० वर्षें पूर्ण झाली ..MOTHER died today. Or, maybe, yesterday; I can’t be sure

कलाकार : स्व दीनानाथ दलाल 

W. H. Auden: "...

Tears are round, the sea is deep:

Roll them overboard and sleep….”

Albert Camus, 'The Stranger':

"MOTHER died today. Or, maybe, yesterday; I can’t be sure. The telegram from the Home says: YOUR MOTHER PASSED AWAY. FUNERAL TOMORROW. DEEP SYMPATHY. Which leaves the matter doubtful; it could have been yesterday...."

Next Year's Words Await...

 

ले पोकर : प्रकाशातील सावली...Poker, 1896 by Félix Vallotton

Today Dec  29, 2025 is 100 Death Anniversary of  Félix Vallotton

Félix Vallotton यांचं Le Poker पाहिलं की प्रथम नजरेला दिसतं ते काही पुरुष — शांत, सुसंस्कृत, पत्त्यांच्या खेळात मग्न. पण काही क्षणांतच लक्षात येतं की हा खेळ फक्त कार्डांचा नाही, तर जीवनाचा आहे — जिथं प्रत्येक चेहऱ्यामागे एक न बोललेली चिंता, एक थंड अपराध लपलेला आहे.

मध्यभागी उभा असलेला मेणबत्तीचा दिवा म्हणजे जणू विवेकाचा शेवटचा ठिपका. त्या प्रकाशाभोवती सगळं काही काळं होतं — टेबल, भिंती, मनं. स्त्रिया नाहीत, भावनाही नाहीत; उरलंय फक्त एक गूढ सामंजस्य, जिथं प्रत्येक जण काहीतरी लपवत आहे आणि तरीही कोणीच काही बोलत नाही.

या दृश्यात मला A Doll’s House मधली घरगुती रिक्तता जाणवते — जिथं उब हरवली आहे आणि आवाजात फक्त सभ्य शांतता आहे. आणि त्याच वेळी A Perfect Murder मधला तो क्षण आठवतो — मायकेल डग्लस कार्ड खेळतोय, पण मन पत्नीच्या खुनाच्या बातमीकडे वळलेलं आहे. वॅलोट्टनच्या या स्थिर फ्रेममध्येही तीच प्रतीक्षा आहे, तीच थंडी.

हा अंधार केवळ पार्श्वभूमी नाही; तो माणसांच्या आत वसलेला आहे. मेणबत्तीच्या उजेडात जसं धूर थोडा वेळ तरंगतो आणि मग नाहीसा होतो, तसं इथंही माणुसकीचा प्रकाश थोडावेळ झळकतो — आणि पुन्हा सावली होते. Vallotton आपल्या काळ्या-पांढऱ्या विरोधातून आपल्याला एक नीरव प्रश्न विचारतो:
“उजेडाच्या इतक्या जवळ आपण अंधाराला किती दूर ठेवू शकतो?”

Poker (Le Poker) 1896 by Félix Vallotton