मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

C. P. Cavafy: "I’d rather look at things than speak about them."

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे: "... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."

".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

Kenneth Goldsmith: "In 1969 the conceptual artist Douglas Huebler wrote, “The world is full of objects, more or less interesting; I do not wish to add any more.”1 I’ve come to embrace Huebler’s ideas, though it might be retooled as “The world is full of texts, more or less interesting; I do not wish to add any more.” It seems an appropriate response to a new condition in writing today: faced with an unprecedented amount of available text, the problem is not needing to write more of it; instead, we must learn to negotiate the vast quantity that exists. How I make my way through this thicket of information—how I manage it, how I parse it, how I organize and distribute it—is what distinguishes my writing from yours."

Tom Wolfe: "The first line of the doctors’ Hippocratic oath is ‘First, do no harm.’ And I think for the writers it would be: ‘First, entertain.’"

विलास सारंग: "… इ. स. 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Tuesday, July 28, 2026

आयुष्याचे ते सिकंदर होते...Garry Sobers@90

Rajan Bala, All the Beautiful Boys, 1990:

"Sir Garfield Sobers. The only superman I have seen in the game. Once ran from slip to third man boundary’s edge to try and catch a mishook by Budhi Kunderan. Got his hands to the descending ball but tripped and floored the catch. Had he made it I would have died of a heart seizure. "

 सोबर्स आणि मी 

जगातील मला माहित झालेला पहिला अभारतीय म्हणजे - गॅरी सोबर्स आणि दुसरा मोहम्मद अली. ते मला पाचव्या वर्षाच्या आत माहित होते.

सोबर्स म्हणजे माझ्या वडिलांच्या आणि पर्यायाने माझ्या भाषेत - अर्जुन , शिवाजी महाराज यांचा क्रिकेटमधील संगम होता. 

सॊबर्स म्हणजे अमरत्व (कसे वारले अलीकडे कुणास ठाऊक?). क्रिकेटमधील ते गलिव्हर होते आणि बाकीचे .....

१९७१ ची भारताची वेस्ट इंडिज ची टूर गाजली , पतौडी संघातच नव्हते ....आणि भारताने तिथे जाऊन सोबर्स असलेल्या वेस्ट इंडिज ला हरवले ....माझा आजही त्यावर विश्वास बसत नाही......

त्यांच्या बद्दल नंतर अनेक क्रिकेट आणि बाहेरच्या गोष्टी वाचल्या पण ते कोणीच जाणून घेऊ शकले नाहीत की सोबर्स माझे पर्यावरण होते ...

त्यांचे मन मोठे होते , शारीरिक क्षमता प्रचंड होती , आयुष्याचे ते सिकंदर होते 

Posted by at
Labels:

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)