मेघदूत: "नीचैर्गच्छत्युपरि च दशा चक्रनेमिक्रमेण"

समर्थ शिष्या अक्का : "स्वामीच्या कृपाप्रसादे हे सर्व नश्वर आहे असे समजले. पण या नश्वरात तमाशा बहुत आहे."

G C Lichtenberg: “It is as if our languages were confounded: when we want a thought, they bring us a word; when we ask for a word, they give us a dash; and when we expect a dash, there comes a piece of bawdy.”

C. P. Cavafy: "I’d rather look at things than speak about them."

Martin Amis: “Gogol is funny, Tolstoy in his merciless clarity is funny, and Dostoyevsky, funnily enough, is very funny indeed; moreover, the final generation of Russian literature, before it was destroyed by Lenin and Stalin, remained emphatically comic — Bunin, Bely, Bulgakov, Zamyatin. The novel is comic because life is comic (until the inevitable tragedy of the fifth act);...”

सदानंद रेगे: "... पण तुकारामाची गाथा ज्या धुंदीनं आजपर्यंत वाचली जात होती ती धुंदी माझ्याकडे नाहीय. ती मला येऊच शकत नाही याचं कारण स्वभावतःच मी नास्तिक आहे."

".. त्यामुळं आपण त्या दारिद्र्याच्या अनुभवापलीकडे जाऊच शकत नाही. तुम्ही जर अलीकडची सगळी पुस्तके पाहिलीत...तर त्यांच्यामध्ये त्याच्याखेरीज दुसरं काही नाहीच आहे. म्हणजे माणसांच्या नात्यानात्यांतील जी सूक्ष्मता आहे ती क्वचित चितारलेली तुम्हाला दिसेल. कारण हा जो अनुभव आहे... आपले जे अनुभव आहेत ते ढोबळ प्रकारचे आहेत....."

Kenneth Goldsmith: "In 1969 the conceptual artist Douglas Huebler wrote, “The world is full of objects, more or less interesting; I do not wish to add any more.”1 I’ve come to embrace Huebler’s ideas, though it might be retooled as “The world is full of texts, more or less interesting; I do not wish to add any more.” It seems an appropriate response to a new condition in writing today: faced with an unprecedented amount of available text, the problem is not needing to write more of it; instead, we must learn to negotiate the vast quantity that exists. How I make my way through this thicket of information—how I manage it, how I parse it, how I organize and distribute it—is what distinguishes my writing from yours."

Tom Wolfe: "The first line of the doctors’ Hippocratic oath is ‘First, do no harm.’ And I think for the writers it would be: ‘First, entertain.’"

विलास सारंग: "… इ. स. 1000 नंतर ज्या प्रकारची संस्कृती रुढ झाली , त्यामध्ये साधारणत्व व विश्वात्मकता हे गुण प्राय: लुप्त झाले...आपली संस्कृती अकाली विश्वात्मक साधारणतेला मुकली आहे."

Thursday, May 21, 2026

शतशतकांच्या पायलन्सवरतीं/ किती कावळे टिंबे देती...Pylons or Telegraph Pole, Mr. Mardhekar?

बा सी मर्ढेकर:

 "...शतशतकांच्या पायलन्सवरतीं

किती कावळे टिंबे देती; ..."

(२, पृष्ठ ७४, मर्ढेकरांची कविता , १९५९-१९७७)

मर्ढेकर पायलन्स चा अर्थ टेलिग्राफ पोल असा घेतात का?

                                          बरेच पक्षी टिंबे देत आहेत 


 पण आता ह्याला पायलन्स म्हणत नाहीत. टेलिग्राफ पोल म्हणतात. चित्रातले पोल टिकावू असतात आणि साधारण २०० वर्षे जुन्या झाडांपासून (किमान ब्रिटन मध्ये) बनवलेले असतात ("One pole in Ingleby, Lincolnshire, was installed 131 years ago, and remains in active service") आणि मर्ढेकरांच्या "शतशतकांच्या " ह्या विशेषणाला पात्र ठरतात.  

मला वाटते १९५० च्या सुमारास भारतात पायलन्स आणि टेलिग्राफ पोल हे एकाच अर्थी वापरत असावेत. पण ह्याची खात्री पटवणारे मला इंटरनेट वर काही आढळले नाही. 

FT ह्या इंग्लिश वर्तमानपत्रात त्यांच्यावर आणि पायलन्सवर सुंदर लेख आला होता.  टेलिग्राफ पोल हे कलावंताचे आवडते आहेत असे दिसते, विशेषतः कवींचे आणि चित्रकारांचे सुद्धा. 

"He is not alone in waxing lyrical. In “The Railway Children” poet Seamus Heaney describes their white cups and sizzling wires and how “like lovely freehand they curved for miles . . . sagging under their burden of swallows”. Eric Ravilious paid homage to them criss-crossing the rural landscape in his painting “Wiltshire Landscape”. And Australian sound artist Alan Lamb, who died in April, made field recordings of wind whistling through telegraph wires; the best known is “Night Passage” (1998), recently reissued, created on his Faraway Wind Organ — a set of 12 abandoned poles and six wires in Western Australia, which Lamb bought and reimagined as a vibrating sound world. "

 Eric Ravilious “Wiltshire Landscape”, 1938
 

 Giant Pylons

"Britain’s 4.2mn telegraph poles are a largely overlooked feature of the landscape — which is much of their charm. But their quiet, diminutive power — in stark contrast with pylons, the steel towers supporting electricity lines, that can reach 68 metres in height — is perhaps due a reappraisal. Several thousand new pylons must be built to carry the 620 miles of new power lines needed for the UK government’s 2030 clean energy targets. Environmentalists are concerned and rural communities are protesting. Signs in the Scottish highland village of Brora read “Save Carrol rock and Loch Brora from giant pylons”." 

 

Top of Form

Posted by at
Labels: , , , ,

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)