Starry Night (Hoshi No Yoru) c 1926-1927 by TAKAHASHI SHOTEI (1871-1945)
Takahashi Shōtei (Hiroaki) हा shin-hanga परंपरेतला कलाकार आहे — म्हणजे:
-
Edo–Meiji काळाची संवेदनशीलता
-
पण 1920s चा आधुनिक श्वास
-
परंपरा टिकवलेली, पण nostalgia नाही
आणि Starry Night (ca. 1926–27) हे त्याचं अतिशय प्रतिनिधिक चित्र आहे.
Shōtei कडे:
पूल नाही, माणसं नाहीत —
पण नजर स्वतःच प्रवास करते.
इथे चालणं शारीरिक नाही, ते दृष्टीचं आहे.
Shōtei कडे: पाणी स्मृतीसारखं आहे.
काहीही विकृत करत नाही,
फक्त थोडंसं परत दाखवतं.
ते reflection:
अचूक नाही पण ओळखीचं आहे, जसं आठवण.
रात्र इथे काय करते? (आणि काय करत नाही)
Shōtei कडे:
रात्र स्थिर आहे.
ती काही घडवत नाही —
ती आहे.
ही रात्र: प्रश्न विचारत नाही, उत्तर देत नाही, धीर देते, पण आश्वासन नाही
तारे: उजेड नाही, अंतर
हा फार महत्त्वाचा फरक आहे.
आधी:
दिवे → मानवी, हातातले, उपयोगी , कंदील → solace
इथे:
तारे → हाताबाहेर, पोहोचणार नाहीत, पण उपस्थित आहेत
म्हणजे: उजेड आता मार्गदर्शक नाही, तो दृष्टीक्षेपाचा शेवट आहे.
भारतीय संवेदनेशी का जुळतं?
कारण ही रात्र:
-
सणाची नाही
-
शहराची नाही
-
देवळाचीही नाही
ती आहे:
गावाबाहेरची
दिवे विझल्यानंतरची
आकाश उरलेली रात्र
जिथे:
-
कोणी बोलत नाही
-
पण काहीही कमी वाटत नाही
पूलांवर चालताना
माणूस स्वतःला शोधतो.
दिव्यांमध्ये
माणूस एकमेकांना शोधतो.
पण अशा तारांकित रात्रीत —
माणूस आपल्या मर्यादांशी शांतपणे सलोखा करतो.
Shōtei तुम्हाला तिथेच घेऊन जातो.